تو که معنای عشقی به من معنا بده

سهمت از من، روز‌هایم و خلوتم پوشه‌ای است با نام خودت، که شعر دارد، موسیقی دارد، کتاب دارد... 

تو نیستی و من به یک کلیک کوچک روی نامت خوشم... 

امروز مرور می‌کردم خزیدن‌هایم را توی آغوشت، بوسیدن آیینی‌ات، نگاه مستقیمت توی چشم‌هایم، نوازشت، بوی تنت، شعر خواندن عاشقانه‌ات در گوشم، مرور کردن خط به خط تنم... دلم هم آغوشی می‌خواهد، هم آغوشی با تو که عشق را برایم معنا کردی... 

پس نوشت: عنوان قسمتی از ترانه داریوش است

چهاردهم نوامبر دوهزار و یازده